This post is also available in: English (Αγγλικα)

Ο Μύθος

Γνωρίζουμε ότι ο πρώτος άθλος, που ανετέθη στον Ηρακλή από τον Ευρυσθέα, ήταν να του φέρει το δέρμα από το λιοντάρι της Νεμέας. Το λιοντάρι αυτό, σύμφωνα με τον μύθο, το γέννησε η Σελήνη και το πέταξε στη γη, στο όρος Τρητό της Νεμέας, για να τιμωρήσει τον λαό της που δεν της πρόσφερε κάποιες θυσίες. Πηγαίνοντας ο Ηρακλής στην Νεμέα, έφτασε στις Κλεωνές, όπου και φιλοξενήθηκε από τον Μόλορχο. Την επομένη πήγε στη Νεμέα βρήκε το λιοντάρι, που ήταν άτρωτο στο τόξο και το σπαθί του και το κυνήγησε με το ρόπαλο. Εκείνο διέφυγε και κρύφτηκε στην σπηλιά του, η οποία είχε δύο εισόδους. Ο Ηρακλής έφραξε την μία είσοδο και επιτέθηκε στο θηρίο από την άλλη. Κατάφερε να το πνίξει, βάζοντας το χέρι του στο λαιμό του και σφίγγοντάς το. Ο Ηρακλής έγδαρε το λιοντάρι χρησιμοποιώντας τα νύχια του θηρίου, γιατί ήταν το μόνο υλικό που μπορούσε να κόψει το σκληρόπετσο τομάρι του. Έκτοτε, φορούσε το δέρμα του για πανοπλία και το κεφάλι του για κράνος.

Απομυθοποίηση

Ο κάμπος της Αρχαίας Νεμέας είναι μια στενή κοιλάδα ανάμεσα σε τρία βουνά: τον Τρικάναρο, τον Απέσα και τον Τρητό. Ο χείμαρρος της Νεμέας, μοιάζει με φίδι που σέρνεται στα στενά των Δερβενακίων. Εκεί δύο ληστές είχανε μια καλύβα όπου, δήθεν, καλούσαν για διανυκτέρευση τους περαστικούς. Οι ληστές κερνούσαν τους φιλοξενούμενους με το γλυκόπιοτο κόκκινο κρασί της περιοχής1. Μόλις, λοιπόν τους μεθούσαν, τους λήστευαν και τους έσκιζαν τα ρούχα ή τους σκότωναν λέγοντας ότι τους επιτέθηκε το Λιοντάρι της Νεμέας. Ο Ηρακλής πηγαίνοντας να σκοτώσει το λιοντάρι, φιλοξενήθηκε εκεί, ήπιε κρασί αλλά δεν μέθυσε. Αντιλήφθηκε, επομένως τους ληστές, που πήγαν να του επιτεθούν και τους σκότωσε. Φόρεσε λοιπόν το δέρμα από το λιοντάρι του Κιθαιρώνα, που έχει σκοτώσει ο ίδιος πολύ πριν τον στείλει Ευρυσθέας στην Νεμέα και επέστρεψε στην Τίρυνθα, έχοντας νικήσει το λιοντάρι της Νεμέας, δηλαδή το κόκκινο κρασί της. Η εκδοχή αυτή μεταφέρεται στην περιοχή προφορικά από γενιά σε γενιά και πρώτη φορά καταγράφεται . Ανατρέχοντας λοιπόν στην μυθολογία, διαπίστωσα ότι ο Ηρακλής είχε σκοτώσει το Λιοντάρι του Κιθαιρώνα πριν πάει στην Νεμέα. Πράγματι υπάρχουν αναφορές ότι ο Ηρακλής φοράει αυτή την Λεοντή και όχι του λιονταριού της Νεμέας. Επίσης, στα αρχαία κείμενα του Παυσανία, αναφέρεται ότι από την Κορινθία μέχρι την Αργολίδα ατέλειωτες εκτάσεις αμπελώνων απλώνονται έως εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Οπότε όλη η πλαγιά του όρους Τρήτου, συμπεριλαμβάνοντας και τα Δερβενάκια, από όπου συλλέξαμε και εμείς το σταφύλι μας, ήταν, από αρχαιοτάτων χρόνων, γεμάτη αμπελώνες. Ο Θεόφραστος, επίσης περιγράφει ένα δυνατό και αρωματικό κρασί, τον Ηρακλεώτη3. Αυτόν τον Συλλεκτικό Άκρατο Οίνο διετούς παλαίωσης2 δημιουργήσαμε κι εμείς με τον ίδιο τρόπο, από τον ίδιο τόπο και από την ίδια ποικιλία.

1 Το κρασί προερχόταν από αμπέλι ποικιλίας αγιωργήτικο, που μέχρι και σήμερα αποτελεί την κυρίαρχη καλλιεργητική ποικιλία αμπέλου της Νεμέας.

2 Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν επίγνωση της βελτίωσης που επιφέρει ο χρόνος στο καλό κρασί. Ιλιάδα στ.467-475, Οδύσσεια, γ, στ. 391-92, 9ος Ολυμπιόνικος, στ. 48, Αρχέστρατος 59, επιτομή 29b. Ο καλύτερος για την ηδονή και την υγεία Αθήναιος 7.3 Αθήναιος Α58, Θεόφραστος «περί οσμών» 4 51

3. Ποικιλία του αρχαίου άκρατου οίνου Ηρακλεώτη: Αθήναιος Α58, Θεόφραστος, περί οσμών 4 51

  •